Przed przystąpieniem do pracy z mikroskopem należy delikatnie oczyścić części optyczne z kurzu i ustawić oświetlenie (włączyć żarówkę lub ustawić lusterko tak, aby w polu widzenia było światło). Do znalezienia obrazu i ustawienia optymalnej ostrości służą śruby na statywie mikroskopu.Poszukiwania obrazu obiektywu mikroskopowego rozpoczynamy od małego powiększenia obiektywu, a następnie po znalezieniu obiektu regulujemy ostrość poprzez pokręcenie śruba makrometryczną.Większe powiększenie obrazu uzyskujemy ustawiając obiektyw o większym powiększeniu.Powiększenie całkowite mikroskopu to iloczyn powiększenia okularu i powiększenia obiektywu.
Przygotowanie preparatów świeżych
Do sporządzenia preparatu świeżego potrzebne są: obiekt obserwacji, szkiełko podstawowe (na nim kładziemy obiekt) oraz szkiełko nakrywkowe (przykrywamy nim obiekt). Obiekt powinien przepuszczać jak najwięcej światła, a więc powinien być cienki. Najczęściej jest to skrawek, czyli bardzo cienki "plasterek" odkrojony skalpelem lub ostrą żyletką z ciała badanego organizmu. Można też sporządzić preparat gnieciony lub rozmaz.
Nazwa "bank" pochodzi od włoskiego słowa banco, oznaczającego ławkę, przy której pracowali włoscy handlarze zajmujący się przekazywaniem monet kruszcowych od jednych klientów do drugich.
OPERACJE BANKOWE
Øbierne-gromadzenie pieniędzy
Øczynne-wydawanie pieniędzy (np. udzielanie kredytów)
Øusługowe-prowadzenie rachunków bankowych itp.
RODZAJE BANKÓW
ØBank centralny-nadzoruje działalność banków, emisji banknotów i rozliczeń międzynarodowych komercyjnych, ogranicza inflację
ØBanki operacyjne (komercyjne, świadczące usługi tzw. klientowi masowemu)
ØBanki uniwersalne-świadczą wszystkie lub większość usług dozwolonych prawem czynności bankowych
ØBanki wyspecjalizowane-koncentrują się na jednym rodzaju usług
Obliczyłyśmy ile należy odmierzyć wody, odważyć cukru, aby przygotować roztwór 5% Cukier odważyłyśmy na wadze laboratoryjnej, natomiast wodę odmierzyłyśmy za pomocą biurety (przyjęłyśmy, że 1ml wody ma masę 1g). Następnie przygotowałyśmy preparat z liścia cebuli i wkropiłyśmy na niego 5% roztwór.
Zaobserwowałyśmy, że cytoplazma w komórkach zaczęła się kurczyć - zachodziło zjawisko plazmolizy.
Chłopaki wykonali podobne doświadczenie, tylko przy użyciu roztworu o wyższym stężeniu.
Według Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej z dn. 2 kwietnia 1997r.:"Każdy jest obowiązany do ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych."Czyli każdy pełnoletni człowiek musi do każdej przeprowadzonej transakcji doliczać podatek.Może nie uśmiecha się nam to, ale jest to potrzebne do prawidłowego funkcjonowania gospodarki pieniężnej państwa.
W związku z tematem gościliśmy P. Skarbnik z Gminy, która udostępniła nam tajniki transakcji podatkowych w gminie.
Gmina -> Podatki lokalne -> Wójt => Rada Gminy => Sesje podatkowe
Temat tego spotkania dotyczył plazmolizy. W czasie jego trwania robiliśmy preparaty z glonów z akwarium, z cebuli, a także z miazgi gruszki, które następnie obserwowaliśmy pod mikroskopem.
Na tym spotkaniu poznaliśmy także budowę mikroskopu i kilka pojęć:
Plazmoliza: proces tracenia wody w komórce w roztworze hipertonicznym. W wyniku tego następuje obkurczenie cytoplazmy od ścian komórki.
Roztwór hipertoniczny: jest to ten z dwóch kontaktujących się ze sobą roztworów, którego komórki tkanki żywej umieszczone w wodnym roztworze hipertonicznym tracą wodę i ulegają skurczeniu.
Roztwór izotoniczny: roztwór, który w kontakcie z innym roztworem przez błonę półprzepuszczalną pozostaje z nim w osmotycznej równowadze dynamicznej.
Roztwór hipotoniczny: jest to ten z dwóch kontaktujących się ze sobą roztworów, którego komórki tkanki umieszczone w wodnym roztworze hipotonicznym wchłaniają wodę i nabierają objętości.
Dyfuzja: proces samorzutnego rozprzestrzeniania się cząsteczek lub energii w danym ośrodku (np. w gazie, cieczy lub ciele stałym).
Na tym spotkaniu dowiedzieliśmy się o udziale państwa w prowadzeniu gospodarki, a także o wadach i zaletach ingerencji państwa w nią.
Podczas tego spotkania rozwiązaliśmy również test, który dotyczył tego, w jaki sposób państwo pomaga przedsiębiorcom w założeniu firmy, a w jaki sposób może przeszkodzić.
Ferie zimowe były dla nas dosyć pracowite, ponieważ odbyliśmy cykl spotkań z przedsiębiorcami. Wśród zaproszonych gości było kilaka osób prowadzących własne firmy. Gościliśmy także delegację z Ukrainy. Dowiedzieliśmy się wielu ciekawych rzeczy, m.in. jak się taką firmę zakłada, bznesmeni udzielili nam kilku porad, ale jedną i chyba najważniejszą jest t: aby do czegoś dojść trzeba się przykładać do nauki. Wiele osób spośród zaproszonych gości zaczynało praktycznie od zera, jednak z czasem praca wychodzi na dobre, właściwe będzie tu powiedzenie "bez pracy nie ma kołaczy" bo taka jest prawda - nic za darmo. Dzięki tym spotkaniom znamy podstawowe zasady prowadzenia firm (bo przecież w przyszłości część z nas zostanie takimi biznesmenami ;]). Dostaliśmy także kilka zaproszeń do źródeł tych działalności :) będziemy mogli zobaczyć taką pracę 'od podszewki'.
Temat: Badanie pH wody. Oznaczanie zawartości w wodzie tlenu i wykrywanie w niej azotanów i fosforanów
Hipoteza: Czy woda ze studni nadaje się do celów spożywczych? Przed przystąpieniem do badania zespół przygotował informacje o właściwościach i roli wody w przyrodzie. Informacje uzyskano z Internetu i z różnych książek (zamieszczamy tylko niektóre informacje). Czysta woda jest cieczą bezbarwną, bezwonną, nietoksyczną i bez smaku. Większość procesów w przyrodzie przebiega przy użyciu wody i w środowisku wodnym. Woda stanowi 2/3 powierzchni kuli ziemskiej, ale zasoby wód słodkich są jednak niewielkie. Istnieją cztery kategorie zanieczyszczeń wody i każda ma odmienny, bezpośredni bądź pośredni wpływ na środowisko. Organiczne pochodzą z rozkładu organizmów roślinnych i zwierzęcych. Nieorganiczne składają się z zawieszonych i rozpuszczonych ciał stałych, jak szlam, sole i różne materiały naniesione do strumienia z ulic czy pól. Toksyczne, to w większości metale ciężkie (Hg, Pb, Cd, Cr) oraz związki chemiczne, które niosą śmierć organizmom żywym, lub przy mniejszym stężeniu zanieczyszczeń, zakłócają ich normalne procesy biologiczne. Termiczne, to „ciepło odpadowe”. Wody jezior i rzek są wykorzystywane do chłodzenia różnych procesów i urządzeń przemysłowych, a następnie odprowadzane jako znacznie cieplejsze do lokalnych rzek. W zależności od potrzeb, wodę wykorzystuje się: •Do celów spożywczych i przemysłowych; •Do rekreacji przy całkowitym kontakcie ciała z wodą (pływanie i nurkowanie): •Do rekreacji przy częściowym kontakcie ciała z wodą (łowienie ryb); •Jako środowisko życia chronionych gatunków roślin i zwierząt wodnych; •Do celów rolniczych (zaopatrywanie w wodę żywego inwentarza, nawadnianie); •W celach komercyjnych (transport, hydroelektrownie); W zależności od planowanego przeznaczenia, wody śródlądowe dzieli się w Polsce na trzy klasy. Klasa I •Zaopatrzenie ludności w wodę do picia; •Zaopatrzenie przemysłu spożywczego i innych przemysłów wymagających wody o jakości wody do picia; •Hodowla ryb łososiowatych; Klasa II •Hodowla ryb z wyjątkiem łososiowatych; •Zaspokajanie potrzeb hodowli zwierząt gospodarskich; •Urządzenie zorganizowanych kąpielisk; •Cele rekreacyjne i uprawianie sportów wodnych. Klasa III •Zaopatrywanie zakładów przemysłowych, z wyjątkiem zakładów wymagających wody o jakości wody do picia; •Nawadnianie terenów rolniczych, wykorzystywanych do upraw ogrodniczych oraz do upraw pod szkłem;
Wodę do badań pobraliśmy ze studni znajdującej się na posesji koleżanki. pH wody Podbudowa teoretyczna przygotowana przez uczniów biorących udział w konkursach chemicznych. Woda (H2O) zawiera jony H+ (jony wodorowe) jak i jony OH- (jony wodorotlenowe). Iloczyn stężenia jonów (H+)i (OH-) w wodzie jest stały i wynosi 10-14. pH jest miarą stężenia jonów H+ w roztworze i można je obliczyć w następującej zależności: pH = -log(H+) gdzie (H+) oznacza stężenie jonów wodorowych. Punktacja Ocena jakości Fosforany (mg/l) 5.Doskonała 0 -1 4.Dobra 1-4 3.Odpowiednia 4-10 2.niska >10 Odczyn roztworu może się zmieniać w przedziale od 0 do 14. Czysta woda (zdemineralizowana) zawiera jednakową ilość jonów H+ i OH- i jest roztworem obojętnym, o wartości pH równej 7. Jeżeli próbka zawiera więcej jonów H+ niż OH- to uważa się za kwaśną i ma wówczas wartość pH mniejszą od 7. Jeżeli próbka zawiera więcej jonów OH- niż H+, uważa się ja za zasadową i posiada ona wartość pH większą niż 7. Zmiana pH o jedną jednostkę oznacza 10-krotną zmianę kwasowości (zasadowości) próbki. Przebieg pomiaru wartości pH 1. Przepłucz probówkę wodą destylowaną. Jeżeli ręce będą stykały się z wodą, włóż rękawice. 2. Napełnij probówkę wodą ze studni. 3. Zanurz w wodzie z probówki papierek wskaźnikowy. 4. Otrząśnij nadmiar wody z papierka, odczekaj kilka sekund, porównaj barwę papierka ze skalą na opakowaniu i odczytaj wartość pH. 5. Zanotuj wartość pH. 6. Wykonaj badania kilku próbek. 7. Wykonaj badania kilku próbek. Punktacja Ocena jakościowa pH 5.doskonała 6,5 - 7,5 4.dobra 6,0 -6,5; 7,5 -8,0 3. odpowiednia 5,5 -6,0; 8,0 -8,5 2. niska <5,5;>8,5 Obserwacje: Papierek wskaźnikowy nie zmienił zabarwienia-zachował żółty kolor. Wniosek: Badana próbka wody miała odczyn zbliżony do obojętnego. Wodzie przyznaliśmy 5 punktów i uznaliśmy ją jako doskonałą. Oznaczanie zawartości fosforu całkowitego.
Podbudowa teoretyczna: przed wykonaniem doświadczenia, koleżanka przekazała informacje o związkach fosforu w wodzie. Na fosfor całkowity składa się fosfor organiczny i nieorganiczne fosforany. Fosfor organiczny wchodzi w skład żyjących roślin i zwierząt. Nieorganiczne fosforany występują w postaci jonów (H2PO4 - -dwuwodorofosforany, HPO4 2- -wodorofosforany, PO4 3- -jon fosforanowy), które związane są z cząsteczkami gleby oraz fosforanów wchodzących w skład środków piorących. Fosfor jest podstawowym pierwiastkiem niezbędnym do życia; jest on pożywieniem roślin niezbędnym dla ich wzrostu i podstawowym pierwiastkiem w reakcjach metabolizmu niezbędnym do życia; jest on pożywieniem roślin niezbędnym dla ich wzrostu i podstawowym pierwiastkiem w reakcjach metabolizmu roślin i zwierząt. W wielu wodach stężenie fosforu jest niskie. Niedobór ten może być tłumaczony łatwością, z jaką wbudowuje się on do związków organicznych i cząsteczek gleby. Każdy niezwiązany fosfor występuje w postaci nieorganicznych fosforanów i jest gwałtownie wchłaniany przez glony i większe rośliny wodne. Glony potrzebują do życia niewiele fosforu; jego nadmiar powoduje intensywny wzrost glonów, zwany zakwitem glonów. Jest to zjawisko kulturowej eutrofizacji – wody zbiorników wodnych mają wówczas kolor zielonego groszku. Pomiar zawartości całkowitego fosforu. Wszystkie szklane naczynia, które będą użyte do pomiaru zawartości całkowitego fosforu, powinny być przepłukane kwasem. Należy najpierw zanurzyć je przy użyciu szczypiec w rozcieńczonym kwasie solnym (HCL), a później dokładnie opłukać wodą destylowaną. Naczynia te można dotykać tylko przez rękawice ochronne. Na oczy nałożyć okulary ochronne
Opis wykonania doświadczenia:
1. Probówkę z tworzywa przepłukać kilkakrotnie badaną próbką a następnie napełnić do poziomu czarnej kreski oznaczającej 5 ml. 2. Dodać 5 kropli odczynnika Phospate -1 i ostrożnie wymieszać. 3. Małą probówkę umieścić w zagłębieniu opakowania i wlać 6 kropli odczynnika Phospate -2. 4. Papierek testowy zanurzyć na 15 sekund w przygotowanym roztworze (duża probówka). Nadmiar cieczy strzepnąć. 5. Następnie pasek testowy umieścić na 15 sekund w małej probówce. Nadmiar cieczy strzepnąć. Po 1 minucie należy porównać papierek ze skalą barw na opakowaniu. Jeżeli aniony fosforanowe są obecne, papierek zabarwi się na kolor niebiesko –zielony. 6. Ocenę jakości można przeprowadzić posługując się skalą.
7. Obserwacje: 8. Papierek zabarwił się na kolor podobny na skali barw określający 4 -10 mg/l fosforanów. Wnioski: 9. Uwzględniając powyższą skalę -badaną próbkę wody należy uznać jako odpowiednią.
Oznaczanie zawartości azotanów (NO2 -, NO3 -) Podbudowa teoretyczna: Azot jest pierwiastkiem pokarmowym żyjących roślin i zwierząt, niezbędnym do tworzenia białka.
W ekosystemach wodnych azot jest obecny pod wieloma różnymi postaciami. W przyrodzie występuje najczęściej w postaci cząsteczek (N2) i stanowi 78% powietrza. W formie cząsteczkowej (N2) azot nie jest przyswajalny przez większość roślin wodnych. Niebieskozielone glony (sinice), dające początek zjawisku zakwitu glonów, mogą przyswajać azot w jego formie cząsteczkowej (N2) i przetwarzają go w użyteczne dla wzrostu roślin wodnych formy azotu –amoniak (NH3) i azotany (NO2 -, NO3-). Rośliny wodne pobierają amoniak i azotany poprzez swoje korzenie. Natomiast zwierzęta wodne konsumują rośliny wodne i zamieniają białko roślinne w białko zwierzęce lub żywią się innymi organizmami wodnymi, które żerują na roślinach. W chwili gdy roślina lub zwierzę ginie, bakterie rozkładają cząsteczki białka uwalniając amoniak, będący ostatecznym produktem rozkładu. Amoniak jest następnie utleniany tlenem przez bakterie wyspecjalizowane w tworzeniu azotanów (NO2 -, NO3-). Wysokie stężenie azotanów zagrażają zdrowiu ludzi, a nawet życiu. Z nich powstają rakotwórcze związki –nitrozoaminy. Szczególne niebezpieczeństwo azotany stanowią dla małych dzieci. Przy udziale azotanów tworzy się utleniona forma hemoglobiny – methemoglobina, nie mająca zdolności przenoszenia tlenu. Test na azotany 1. Przepłucz probówkę wodą destylowaną, a następnie wlej do niej 10 ml próbki. 2.Pamiętaj o włożeniu rękawic ochronnych. 3.Pola wskaźnikowe testu zanurz w badanym roztworze na 1-2 sekundy. 4.Po wyjęciu testu wstrząśnij 5.Odczekaj około 1 minuty i porównaj zabarwienie twojego paska z wzorcową skalą barw. 6.Odczytaj wynik. Obserwacje: Pola wskaźnikowe testu zabarwiły się na kolor podobny przy wzorcowej skali barw w przedziale 5,01 -7,00 NNO3 mg/l. Wniosek: 1. W badanej próbce stwierdziliśmy obecności azotanów. 2. Woda nie powinna być używana do celów spożywczych. Tlen rozpuszczony tlen w wodzie Tlen jest niezbędny do utrzymania dobrego stanu jezior i rzek. Obecność tlenu w wodzie jest objawem korzystnym, natomiast jego brak świadczy o znacznym zanieczyszczeniu wody. Zawartość tlenu w rzekach i zbiornikach wodnych może się zmieniać. W strumieniach górskich o bystrych prądach woda jest dobrze natleniona. W tych wodach występują ryby łososiowate oraz wodne owady pobierające życiodajny tlen z wody za pomocą oskrzeli.
Zestaw do pomiaru stężenia rozpuszczonego tlenu: • Butelka z korkiem 250 ml • Dwie strzykawki 2 ml • Strzykawka 10 ml • Kolba miarowa 100 ml • Kolba stożkowa 250 ml • Łyżeczka 1 szt. • Pipetka z gumką 1 szt. • Rękawice gumowe 1 kpl. • Dwie butelki z ciemnego szkła 50 ml • Butelka z korkiem 500 ml • Butelka z korkiem 100 ml • Kolba miarowa 500 ml
Odczynniki: • Siarczan manganu II 20,76 g • Wodorotlenek sodu 25 g • Jodek potasu 7,5g • Kwas amidosulfonowy (NH2SO2OH) 1 ml • Skrobia 5 g • Tiosiarczan sodu (Na2CO3) 3,125 g (dwie fiolki) • Węglan sodu 5 g • Chloroform 5 g • Woda destylowana 11
Sporządzanie roztworów
Roztwór A – siarczan(VI)manganu (II) 20,76 g MnSO4 (zawartość fiolki ) rozpuścić w 40 cm3 świeżo przegotowanej wody destylowanej. Roztwór B –roztwór alkaliczny, roztwór jodku potasu. 25 g NaOH (fiolka zestawu) rozpuścić w świeżo przegotowanej i ostudzonej wody destylowanej. Roztwór C 3,125 g Na2S2O3 rozpuścić w świeżo przegotowanej wodzie destylowanej i dopełnić w kolbie miarowej do 500cm3. Roztwór D Około 1/5 zawartości fiolki skrobi zalać letniej wody destylowanej i wymieszać. Do mieszaniny dodać 100cm3 wrzącej wody destylowanej, wymieszać i gotować przez kilka minut. Pomiar zawartości rozpuszczonego tlenu.
1. Otwórz butelkę z wodą (0,5dm3) i dodaj łyżeczkę kwasu amidosulfonowego. 2. Ponownie zamknij butelkę korkiem i przytrzymując go palcem obróć butelkę 15 -20 razy, aż osad ulegnie rozpuszczeniu. Jeżeli osad nie rozpuści się zupełnie, dodaj do butelki drugą łyżeczkę kwasu amidosulfonowego, aż do zupełnego rozpuszczenia. 3. Odmierz 100ml roztworu do kolby miarowej i przelej go do kolby stożkowej. 4. Do strzykawki 10 ml nabierz roztworu tiosiarczanu sodu (roztwór C). Podobnie jak poprzednio, usuń ze strzykawki pęcherzyki powietrza. 5. Trzymaj kolbę stożkową w jednej ręce, a drugą ręką wkraplaj ze strzykawki, kropla po kropli, roztwór tiosiarczanu sodu. Roztwór tiosiarczanu należy dodawać powoli i potrząsać kolbą po każdej kropli. Uważaj! aby roztwór w kolbie nie wylał się w czasie jej potrząsania. 6. Kiedy barwa roztworu w kolbie zmieni się na jasnosłomkową, przerwij dodawanie roztworu tiosiarczanu. Bardzo ostrożnie odłóż strzykawkę, tak aby nie wylała się jej zawartość. 7. Następnie za pomocą pipety z gumką dodaj do kolby 30 kropli roztworu skrobi (roztwór D). 8. Potrząśnij kolbą, aż barwa zmieni się na niebieską lub granatową. 9. Ponownie do kolby z roztworem dodaj, kropla po kropli, roztwór C (roztwór tiosiarczanu sodu), do momentu aż barwa zniknie.
JEST TO PUNKT KOŃCOWY MIARECZKOWANIA.
10. Zanotuj całkowitą ilość zużytego tiosiarczanu. Jest ona równa sumarycznej objętości roztworu tiosiarczanu dodanej przed i po dodaniu do kolby roztworu skrobi. 11. Dla obliczenia ilości rozpuszczonego tlenu w mg/l należy objętość zużytego roztworu tiosiarczanu sodu pomnożyć przez 2. Jeżeli objętość zużytego tiosiarczanu oznaczysz jako „X” i jest to wartość równoważna ilości miligramów rozpuszczonego tlenu w 0,5 litra wody, to 2 X ml tiosiarczanu sodu odpowiada ilości rozpuszczonego tlenu w mg/l. 12. W celu określenia rzeczywistego stopnia nasycenia wody tlenem, otrzymany wynik należy pomnoży przez odpowiedni współczynnik korygujący.
Ciśnienie atmosferyczne w mm Hg Współczynnik korygujący 775 1,02 760 1,00 745 0,98 730 0,96 714 0,94 699 0,92
13.Podstawowym źródłem tlenu w wodzie jest atmosfera, z której dyfunduje do powierzchniowych warstw wody, aż do osiągnięcia stopnia nasycenia (stężenia) zależnie od temperatury i ciśnienia atmosferycznego
Odczytanie wyników: • Ciśnienie atmosferyczne 730 mm Hg • Temperatura 20 0C • Zużycie tiosiarczanu sodu 4 cm3 Obliczenia: 4 x 2 = 8 mg tlenu/L Współczynnik korygujący: 8 x 0,96 = 7,68 mg tlenu/L .
Wnioski: 1.Uwzględniając skalę punktową - badaną wodę należy uznać jako odpowiednią (3 pkt). 2. W temperaturze 20 0C i przy ciśnieniu 730 mm Hg należałoby oczekiwać wyższego stopnia nasycenia rozpuszczonym tlenem. 3. W wodzie może się coś znajdować co zużywa tlen. 4. Woda ze studni nie powinna być używana do celów spożywczych bez przegotowania.
Czy liście zawierają skrobię ? Materiały : Odczynniki : alkohol, jodyna , benzyna Sprzęt : palnik spirytusowy , trójnóg , zlewka , probówka Materiał roślinny : liście pelargonii , ekstrakt z ugotowanych liści pelargonii
Wykonanie : Ad.1. Wygotować liście w alkoholu . Wyjąć liść i skropić jodyną . Ad.2. Wlać ekstrakt ze zlewki do probówki . Wlać benzynę. Spostrzeżenia : Liść po skropieniu jodyną zabarwił się na niebiesko. Wnioski:Liść zawiera skrobię
doświadczenie IB
Czy materiał roślinny zawiera skrobię? Odczynniki: jodyna lub płyn Lugola. Materiały do badań: bulwa ziemniaka, owoc banana, owoc jabłka, cebula. Sprzęt laboratoryjny: tacka nóż. Wykonanie: 1.Przekrój owoce i warzywa na plasterki i ułóż na tacce. 2.Nanieś na badany materiał jodynę. Spostrzeżenie:
Na niektórych materiałach roślinnych nastąpiła zmiana barwy jodyny.
Wnioski: Skrobia występuje w bulwach ziemniaka i owocach banana.
doświadczenie II
Czy w nasionach fasoli jest białko? Sprzęt laboratoryjny: probówka, stojak na probówki, pipeta, nóż, taca. Odczynniki chemiczne: stężony kwas azotowy (V). Materiał do badań: nasiona fasoli. UWAGA: Kwas azotowy (V) to substancja żrąca. Doświadczenie może być wykonywanie pod nadzorem nauczyciela!
Spostrzeżenie: Ziarna fasoli zabarwiły się na żółto co oznacza, że znajduje się w nich białko. Wniosek: Niektóre rośliny w procesie fotosyntezy wytwarzają białko. Są to rośliny strączkowe.
doświadczenie III
Czy w liściach spichrzowych cebuli oraz owocach banana i jabłka jest glukoza?
Sprzęt laboratoryjny: probówki, stojak na probówki, łyżeczka, palnik, nóż, łapa do probówek, odczynniki: płyn Fehlinga,płyn Haynesa lub wodorotlenek miedzi( II ), woda destylowana.
Wykonanie:
1.Rozetrzyj owoce w moździerzu. 2.Przesącz sok do 2 zestawów probówek.
3.Dodaj płyn Fehlinga. 4.Ostrożnie ogrzewaj probówki do momentu zagotowania się roztworu.
Spostrzeżenie: W niektórych probówkach nastąpiły zmiany barw z niebieskiej na pomarańczową.
Wyniki:
Wniosek:
W liściach spichrzowych cebuli oraz w owocach banana i jabłka znajduje się glukoza.
doświadczenie IV
Czy ziarna dyni zawierają tłuszcz? Sprzęt laboratoryjny: moździerz porcelanowy, bibuła, statyw z probówkami, palnik spirytusowy, nóż. Materiał do badań: pestki dyni.
Wykonanie: 1. Rozdrobnić . 2. Umieścić na bibule i w probówkach. 3. Prażyć nad płomieniem palnika i badać woń wydzielających się gazów.
4. Odcisnąć na bibule.
Spostrzeżenia: Nastąpił rozkład materiału roślinnego i wytworzył się gaz o ostrej, nieprzyjemnej woni. Na bibule odcisnęły się plamy tłuszczu.
Przygotowanie się zespołu do eksperymentów związanych z fotosyntezą podbudowa teoretyczna.
Wykrywanie CO2 w powietrzu, niezbędnego składnika do fotosyntezy.
Produkt spalania
w powietrzu
w powietrzu z płuc
Obserwacje: Woda bardzo szybko zmętniała w doświadczeniu „a” i „c”. Natomiast w doświadczeniu „b” zmętniała w niewielkim stopniu.
Wniosek: Najwięcej CO2 powstaje w procesach spalania substancji i procesach fizjologicznych istot żywych –podczas oddychania. W powietrzu atmosferycznym jest znacznie mniej dwutlenku węgla niż w powietrzu wydychanym z płuc.
Przygotowanie niezbędnych informacji na temat chromatografii –zagadnienie omawia przedstawiciel zespołu.
Chromatografia bibułowa to rodzaj chemicznej techniki analitycznej, rozdzielczą fazę stanowi specjalna bibuła o wysokiej czystości i określonych parametrach. Prędkość ruchu poszczególnych składników rozdzielanej mieszaniny jest uzależniona od oddziaływań międzycząsteczkowych między związkami chemicznymi tworzącymi analizowaną próbkę, a fazą rozdzielczą i rozpuszczalnikiem.
Substancje rozdzielane nakrapia się punktowo przy dolnej krawędzi bibuły, po czym umieszcza się ją w komorze chromatograficznej zanurzoną na kilka milimetrów w eluencie, tak by nakropione substancje nie zostały zanurzone. Dzięki zjawisku występowania sił kapilarnycheluent stopniowo wznosi się po bibule ciągnąc za sobą z różną prędkością związki chemiczne tworzące analizowaną mieszaninę. Gdy czoło eluenta dotrze do górnej krawędzi bibuły rozdział jest zakończony.
Doświadczenie: Rozdzielanie brązowego i pomarańczowego flamastra metodą chromatografii bibułowej.
Obserwacje: Na bibule widoczne były różne kolory: niebieskie, żółte pomarańczowe.
Wniosek: Metodą chromatograficzną można rozdzielać związki chemiczne.
Informacje o barwnikach biorących udział w fotosyntezie wyszukaliśmy w Internecie.
Barwniki asymilacyjne, substancje barwne niezbędne w fotosyntezie, absorbujące światło o określonej długości fali i nadające barwę roślinom . Należą tu np. zielone chlorofile , karotenoidy i fikobyliny o barwach od żółtej do czerwonej.
Barwniki asymilacyjne zlokalizowane są w chloroplastach roślin wyższych i glonów oraz w chromatoforach sinic i bakteri fotosyntetyzujących (bakteriochlorofil).
Barwniki karotenoidowe, które znacznie silniej od chlorofilu pochłaniają promieniowanie niebieskozielone i zielone, oraz fikobyliny, które pochłaniają promieniowanie zielonożółte, przekazując zaabsorbowaną energię chlorofilowi.U roślin wyższych chlorofil występuje w dwóch odmianach: niebieskozielony chlorofil a, absorbujący głównie światło fioletowe i czerwone, oraz żółtozielony chlorofil b, absorbujący głównie światło niebieskie i pomarańczowe.
Chlorofil jest kompleksem magnezu z czterema pierścieniami pirolowymi, połączonymi z sobą w pozycjach 2 i 5 mostkami metinowymi (=CH-), tworzącymi układ porfiryny. Występujące w cząsteczce chlorofilu dwie grupy kwasowe są zestryfikowane odpowiednio alkoholem metylowym i fitolem (C20H39OH).
W stanie naturalnym występują dwie odmiany chlorofilu: α i β. Odmiana (C55H72O5N4Mg) różni się od odmiany (C55H70O6N4Mg) obecnością grupy metylowej (-CH3) przy jednym z pierścieni pirolowych - zamiast grupy formylowej (-CHO).
Wykrywanie barwników fotosyntetycznych w zielonych liściach pelargonii i trzykrotki.
Problem badawczy;
Czy za pomocą chromatografii można wykryć obecność barwników w ekstrakcie z liści pelargonii i trzykrotki?
Hipoteza;
Czy liście pelargonii i trzykrotki zawierają ; a chlorofil, b chlorofil, ksantofil i karetonoidy ?
Materiały:
I sposób ekstrakcji –liście pelargonii i trzykrotki, słoik, etanol –aceton, palnik gazowy, łaźnia wodna, płytki do chromatografii, końcówka kapilarna, komora chromatograficzna.
II sposób ekstrakcji –moździerz, tłuczek i pozostałe jak w I sposobie.
Spostrzeżenia:
Po wyekstrahowaniu otrzymałem( am) zieloną ciecz. Na pasku chromatograficznym wyodrębnione zostały barwniki: niebieskozielony chlorofil a, żółtozielony chlorofil b, żółty –ksantofil, czerwony –karoten (śladowe ilości).
Wniosek:
1. Za pomocą chromatografii można rozdzielić barwniki fotosyntetyczne.
2. Liście trzykrotki i pelargonii zawierają barwniki: a chlorofil, b chlorofil, ksantofil, i karoten.
Jestem Ola. Szkoła, do której chodzę, to gimnazjum im. Jana Pawła II w Woli Uhruskiej. Podobnie jak Natalia, Patryk i Krystian jestem uczennicą 3 klasy.Mam szerokie zainteresowania, a wśród nich są m. in. muzyka, internet, polityka. Jako hobby traktuję rysowanie i czytanie książek. Przedmioty, które nie sprawiają mi problemów to: matematyka, j. polski, plastyka i inne.Internet służy mi jako pomoc naukowa, informacje z kraju i świata, a także jako rozrywka i kontakt ze znajomymi.Miałam opisać swoją ulubioną książkę, ale jest ich zbyt wiele. Myślę, że na uwagę zasłużyła dawna lektura, a mianowicie 'Szatan z siódmej klasy'. Jej autorem jest Kornel Makuszyński. Książka ta opowiada o naszych rówieśnikach. Jej tytułowym bohaterem jest bystry uczeń - Adam Cisowski, który potrafi wykaraskać się z każdej opresji. Ale więcej zdradzić nie mogę, ponieważ nie byłoby sensu czytania jej. W każdym razie gorąco zachęcam do lektury tej interesującej książki :) Może tyle o mnie. Innym razem załączę moją pracę plastyczną. Na razie musi wystarczyć jedno moje zdjęcie
Witam Nazywam się Krystian Kałużny. Chodzę do klasy III gimnazjum imienia Jana Pawła II w Woli Uhruskiej. W wolnych chwilach lubię majsterkować, czytać książki, grać w piłkę i rysować. Jestem dobry w matematyce, chemii i plastyce; pewnie dlatego że się tym interesuję. Komputer wykorzystuje głównie w celach rozrywkowych, ale oprócz tego pomaga mi w nauce.Szczególnie duże wrażenie zrobiła na mnie książka pt. „Winnetou” Karla Maya opowiadająca o Dzikim Wschodzie. Tytułowy bohater to młody wódz indiańskiegoplemieniaApaczów Mescalero, towarzyszy mu jego wierny przyjaciel Old Shatterhand, z którym Winnetou zawarł braterstwo krwi. Jeżeli chcecie dobrze poznać Winnetou i jego przygody sami musicie przeczytać.
Siema! Mam na imię Patryk i chodzę do 3 klasy gimnazjum im. Jana Pawła II w Woli Uhruskiej. Moją ulubioną książką(a właściwie książkami) jest trylogia "Władcy Pierścieni" J.R.R. Tolkiena. Dlaczego właśnie ona? Otóż dlatego, że opowiada o świecie pełnym niesamowitych zdarzeń i magii, w którym każdy potrafi obudzić sobie dobro, o przyjaźni, o poświęceniu dla bliskich, a także o tym, że pozornie zupełnie różniące się od siebie istoty potrafią się zjednoczyć, i wspólnie stawić czoła złu, mimo że wydaje się, że wszystko już stracone. Interesuje się muzyką, sportami, anime, fantasy, historią, chemią, komputerami... I wieloma innymi rzeczami. Moim hobby jest czytanie książek i piłka nożna. Komputer wykorzystuje do różnych rzeczy, ale przede wszystkim są to gry. No cóż, tyle o mnie. Pozdrawiam ;)
