Tajemnice fotosyntezy
Przygotowanie się zespołu do eksperymentów związanych z fotosyntezą podbudowa teoretyczna.
Wykrywanie CO2 w powietrzu, niezbędnego składnika do fotosyntezy.
Produkt spalania
w powietrzu
w powietrzu z płuc
Obserwacje: Woda bardzo szybko zmętniała w doświadczeniu „a” i „c”. Natomiast w doświadczeniu „b” zmętniała w niewielkim stopniu.
Wniosek: Najwięcej CO2 powstaje w procesach spalania substancji i procesach fizjologicznych istot żywych –podczas oddychania. W powietrzu atmosferycznym jest znacznie mniej dwutlenku węgla niż w powietrzu wydychanym z płuc.
Chromatografia –metoda rozdzielania roztworów (mieszanin) jednorodnych.
Przygotowanie niezbędnych informacji na temat chromatografii –zagadnienie omawia przedstawiciel zespołu.
Chromatografia bibułowa to rodzaj chemicznej techniki analitycznej, rozdzielczą fazę stanowi specjalna bibuła o wysokiej czystości i określonych parametrach. Prędkość ruchu poszczególnych składników rozdzielanej mieszaniny jest uzależniona od oddziaływań międzycząsteczkowych między związkami chemicznymi tworzącymi analizowaną próbkę, a fazą rozdzielczą i rozpuszczalnikiem.
Substancje rozdzielane nakrapia się punktowo przy dolnej krawędzi bibuły, po czym umieszcza się ją w komorze chromatograficznej zanurzoną na kilka milimetrów w eluencie, tak by nakropione substancje nie zostały zanurzone. Dzięki zjawisku występowania sił kapilarnycheluent stopniowo wznosi się po bibule ciągnąc za sobą z różną prędkością związki chemiczne tworzące analizowaną mieszaninę. Gdy czoło eluenta dotrze do górnej krawędzi bibuły rozdział jest zakończony.
Doświadczenie: Rozdzielanie brązowego i pomarańczowego flamastra metodą chromatografii bibułowej.
Obserwacje: Na bibule widoczne były różne kolory: niebieskie, żółte pomarańczowe.
Wniosek: Metodą chromatograficzną można rozdzielać związki chemiczne.
Informacje o barwnikach biorących udział w fotosyntezie wyszukaliśmy w Internecie.
Barwniki asymilacyjne, substancje barwne niezbędne w fotosyntezie, absorbujące światło o określonej długości fali i nadające barwę roślinom . Należą tu np. zielone chlorofile , karotenoidy i fikobyliny o barwach od żółtej do czerwonej.
Barwniki asymilacyjne zlokalizowane są w chloroplastach roślin wyższych i glonów oraz w chromatoforach sinic i bakteri fotosyntetyzujących (bakteriochlorofil).
Barwniki karotenoidowe, które znacznie silniej od chlorofilu pochłaniają promieniowanie niebieskozielone i zielone, oraz fikobyliny, które pochłaniają promieniowanie zielonożółte, przekazując zaabsorbowaną energię chlorofilowi.U roślin wyższych chlorofil występuje w dwóch odmianach: niebieskozielony chlorofil a, absorbujący głównie światło fioletowe i czerwone, oraz żółtozielony chlorofil b, absorbujący głównie światło niebieskie i pomarańczowe.
Chlorofil jest kompleksem magnezu z czterema pierścieniami pirolowymi, połączonymi z sobą w pozycjach 2 i 5 mostkami metinowymi (=CH-), tworzącymi układ porfiryny. Występujące w cząsteczce chlorofilu dwie grupy kwasowe są zestryfikowane odpowiednio alkoholem metylowym i fitolem (C20H39OH).
W stanie naturalnym występują dwie odmiany chlorofilu: α i β. Odmiana (C55H72O5N4Mg) różni się od odmiany (C55H70O6N4Mg) obecnością grupy metylowej (-CH3) przy jednym z pierścieni pirolowych - zamiast grupy formylowej (-CHO).
Wykrywanie barwników fotosyntetycznych w zielonych liściach pelargonii i trzykrotki.
Problem badawczy;
Czy za pomocą chromatografii można wykryć obecność barwników w ekstrakcie z liści pelargonii i trzykrotki?
Hipoteza;
Czy liście pelargonii i trzykrotki zawierają ; a chlorofil, b chlorofil, ksantofil i karetonoidy ?
Materiały:
II sposób ekstrakcji –moździerz, tłuczek i pozostałe jak w I sposobie.
Spostrzeżenia:
Po wyekstrahowaniu otrzymałem( am) zieloną ciecz. Na pasku chromatograficznym wyodrębnione zostały barwniki: niebieskozielony chlorofil a, żółtozielony chlorofil b, żółty –ksantofil, czerwony –karoten (śladowe ilości).
Wniosek:
1. Za pomocą chromatografii można rozdzielić barwniki fotosyntetyczne.
2. Liście trzykrotki i pelargonii zawierają barwniki: a chlorofil, b chlorofil, ksantofil, i karoten.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz